Summary

The US Department of Health and Human Services ordered this review by executive order and published it in May 2025. It looks at the evidence for social transition, puberty blockers, hormones and surgery in under-18s. Its core gathers 17 earlier evidence reviews, which rated the evidence on mental health, quality of life and regret as very weak for every treatment. Other chapters cover policies abroad, WPATH, US practice, ethics and talk therapy. The main finding matches European reviews such as England's Cass Review. But the authors, named only in November 2025, include public critics of these treatments, and several were paid for legal or expert-witness work. US medical groups and academic critics say it misrepresents the evidence. Its evidence chapter fairly shows how uncertain the evidence is; its other chapters are argued opinion, not systematic research.

Key findings

• Raport zebrał 17 wcześniejszych przeglądów dowodów: 2 dotyczące tranzycji społecznej, 9 blokerów dojrzewania, 8 hormonów płci przeciwnej, 3 operacji i 5 terapii rozmową. Dziesięć oceniono jako obarczone niskim ryzykiem błędu systematycznego.
• Dla każdego leczenia dowody dotyczące cierpienia, zdrowia psychicznego, jakości życia i żalu oceniono jako bardzo słabe. Tylko oczekiwane skutki dla ciała, takie jak faktyczne wstrzymanie dojrzewania, miały poparcie mocnych dowodów.
• Żadne z badań w dziewięciu przeglądach blokerów dojrzewania nie było próbą randomizowaną (w której osoby przydziela się do leczenia losowo), a tylko sześć miało nieleczoną grupę do porównania.
• Raport wymienia możliwe szkody: niepłodność, problemy seksualne, słabsze budowanie kości, problemy z sercem i metabolizmem, zaburzenia psychiczne, powikłania chirurgiczne i żal. Znaczna część tego jest wnioskowana na podstawie działania organizmu, a nie zmierzona u leczonych młodych osób.
• Raport mówi, że prawdziwy wskaźnik żalu jest nieznany i potrzebne są lepsze dane. Argumentuje też, że sam żal lub zadowolenie nie mogą pokazać, czy leczenie jest uzasadnione medycznie.
• Pierwsza wersja (1 maja 2025) nie podawała autorów. Wersja z 19 listopada 2025 podała dziewięciu współautorów i opublikowała dziewięć recenzji z odpowiedziami. Pięciu współautorów powiedziało, że otrzymywali wynagrodzenie za pracę prawną lub biegłego sądowego w sprawach medycyny płci.
• Rząd zaprosił Amerykańską Akademię Pediatrii, Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne i Endocrine Society do recenzji. Zgodzili się tylko psychiatrzy i powiedzieli, że metody nie były wystarczająco otwarte, by przyjmować wyniki za pewnik.

Conclusion

The Review concludes that the overall quality of evidence on the effects of any intervention for pediatric gender dysphoria (social transition, puberty blockers, cross-sex hormones, surgery) on psychological outcomes, quality of life, regret or long-term health is very low, so reported benefits are likely to differ substantially from true effects. Evidence on harms in systematic reviews is also sparse, but the authors argue that known physiology points to risks including infertility, sexual dysfunction, impaired bone density accrual, cardiometabolic effects, surgical complications and regret. They judge the WPATH SOC-8 and Endocrine Society guidelines to lack developmental rigour and say U.S. medical associations overstated professional consensus. On ethics, they argue that respect for autonomy does not create a right to non-beneficial interventions. They describe psychotherapy as a noninvasive alternative that systematic reviews have not linked to adverse effects. The Review states that it is not a clinical practice guideline and makes no legislative or policy recommendations.