Summary

Finnish researchers used national records to follow every young person (under 23) who came to Finland's two gender identity services between 1996 and 2019, comparing them with matched peers from the general population. Suicide was rare but more common in the gender-referred group (7 of 2,083, or 0.3%, versus 0.1%). Once the researchers accounted for how much specialist psychiatric care each person had received, the difference could easily have been chance, and those who did or did not have hormones or surgery did not clearly differ from controls. The authors conclude that mental illness, not gender dysphoria itself, drives suicide risk, and that transition has not been shown to prevent suicide. Because the result rests on a handful of deaths, and psychiatric care may partly result from gender distress, it is suggestive rather than proof.

Key findings

• Η μελέτη περιέλαβε και τα 2.083 άτομα κάτω των 23 που παραπέμφθηκαν στις υπηρεσίες ταυτότητας φύλου της Φινλανδίας από το 1996 έως το 2019 και 16.643 αντίστοιχους συνομηλίκους· η μέση ηλικία παραπομπής ήταν 18,5 και τα άτομα παρακολουθήθηκαν για 6,5 χρόνια κατά μέσο όρο.
• Σημειώθηκαν 55 θάνατοι συνολικά, 20 από αυτούς αυτοκτονίες· 7 αυτοκτονίες (0,3%) ήταν στην ομάδα που παραπέμφθηκε για θέματα φύλου και 13 (0,1%) μεταξύ των συνομηλίκων.
• Λαμβάνοντας υπόψη μόνο το φύλο και το έτος γέννησης, η ομάδα που παραπέμφθηκε για θέματα φύλου είχε περίπου 4 φορές το ποσοστό αυτοκτονίας των συνομηλίκων.
• Αφού ληφθεί υπόψη και η ποσότητα εξειδικευμένης ψυχιατρικής φροντίδας, η διαφορά στην αυτοκτονία μειώθηκε σε λιγότερο από 2 φορές και θα μπορούσε εύκολα να οφείλεται στην τύχη· οι θάνατοι από όλες τις αιτίες δεν διέφεραν.
• Το 71% των νέων που παραπέμφθηκαν για θέματα φύλου είχε δει ψυχιάτρους-ειδικούς (26% πάνω από 100 φορές) έναντι 26% των συνομηλίκων· πολύ εντατική ψυχιατρική φροντίδα συνδεόταν με περίπου 11 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονίας.
• Το 38% είχε ορμόνες ή επεμβάσεις· ο κίνδυνος αυτοκτονίας τους δεν ήταν υψηλότερος από των συνομηλίκων, ενώ όσοι δεν είχαν θεραπεία είχαν περίπου 3 φορές τον κίνδυνο, κάτι που οι συγγραφείς έκριναν ότι θα μπορούσε να οφείλεται στην τύχη με το αυστηρό τεστ τους.
• Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι η μετάβαση δεν μείωσε τους θανάτους από αυτοκτονία και ότι η εύρεση και θεραπεία της ψυχικής νόσου είναι η προτεραιότητα.

Abstract

BACKGROUND: All-cause and suicide mortalities of gender-referred adolescents compared with matched controls have not been studied, and particularly the role of psychiatric morbidity in mortality is unknown. OBJECTIVE: To examine all-cause and suicide mortalities in gender-referred adolescents and the impact of psychiatric morbidity on mortality. METHODS: Finnish nationwide cohort of all <23 year-old gender-referred adolescents in 1996-2019 (n=2083) and 16 643 matched controls. Cox regression models with HRs and 95% CIs were used to analyse all-cause and suicide mortalities. FINDINGS: Of the 55 deaths in the study population, 20 (36%) were suicides. In bivariate analyses, all-cause mortality did not statistically significantly differ between gender-referred adolescents and controls (0.5% vs 0.3%); however, the proportion of suicides was higher in the gender-referred group (0.3% vs 0.1%). The all-cause mortality rate among gender-referred adolescents (controls) was 0.81 per 1000 person-years (0.40 per 1000 person-years), and the suicide mortality rate was 0.51 per 1000 person-years (0.12 per 1000 person-years). However, when specialist-level psychiatric treatment was controlled for, neither all-cause nor suicide mortality differed between the two groups: HR for all-cause mortality among gender-referred adolescents was 1.0 (95% CI 0.5 to 2.0) and for suicide mortality was 1.8 (95% CI 0.6 to 4.8). CONCLUSIONS: Clinical gender dysphoria does not appear to be predictive of all-cause nor suicide mortality when psychiatric treatment history is accounted for. CLINICAL IMPLICATIONS: It is of utmost importance to identify and appropriately treat mental disorders in adolescents experiencing gender dysphoria to prevent suicide.

Conclusion

Clinical gender dysphoria does not appear to be predictive of all-cause or suicide mortality when psychiatric treatment history is accounted for. The authors state that suicide in this population appears to be explained by psychiatric morbidity, that medical gender reassignment did not show an impact on suicide risk, and that the risk of suicide attributed to transgender identity or gender dysphoria per se may have been overestimated. It is of utmost importance to identify and appropriately treat mental disorders in adolescents experiencing gender dysphoria to prevent suicide, and health policies should ensure professionals receive accurate information along these lines.