نگاه کلی
تایلند اغلب به‌عنوان اثبات این ادعا مطرح می‌شود که «افراد ترنس همیشه وجود داشته‌اند و پذیرفته شده‌اند». کاتویی‌های kathoey آن (مردانی که در نقشی زنانه زندگی می‌کنند؛ به پایین نگاه کنید) بسیار پرنمودند، بانکوک شناخته‌شده‌ترین مرکز جهان برای جراحی تغییر جنسیت است، و فرهنگ تایلندی اغلب به‌عنوان فرهنگی یگانه‌روادار توصیف می‌شود. واقعیت پیچیده‌تر و جالب‌تر است. هویت کاتویی از جامعه‌ای به‌شدت جنسیت‌محور و پدرسالار برخاسته است. این هویت از طریق اندیشه‌های بودایی درباره کارما توضیح داده می‌شود و بسیار بیشتر به مردان مربوط است تا به زنان. تایلند هنوز به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد جنسیت قانونی خود را تغییر دهد. و بخش بزرگی از صناعت جراحی آن به خارجی‌ها خدمت می‌کند، نه به تایلندی‌ها.
این صفحه به تاریخ و اصطلاح‌شناسی کاتویی، چارچوب بودایی، عدم تقارن میان کاتویی و زنان مردنما (toms)، اقتصاد جراحی و هورمون، و موضع قانونی تایلند می‌پردازد. این صفحه بخشی از بخش فرهنگ‌های جنسیت سوم است، در کنار هجرای هند، ایران و فرهنگ‌های اقیانوس آرام.
«kathoey» به چه معناست
kathoey (กะเทย) واژه‌ای تایلندی است. به گفتهٔ تاریخ‌نگار پیتر جکسون، در اصل به افراد اینترسکس اشاره داشت (Jackson 1997). سپس به اصطلاحی بسیار گسترده برای هر مردی تبدیل شد که از انتظارات نقش مردانه تخطی می‌کرد، از جمله مردان همجنس‌گرا و زن‌نما، و امروز بیشتر برای مردانی به کار می‌رود که همچون زنان زندگی می‌کنند (Winter 2006). جکسون اصطلاح مدرن را به‌گستردگی تعریف می‌کند تا شامل «افراد خنثی و همچنین مردان زن‌نما، مبدل‌پوش یا ترنسکشوال» شود (نقل‌شده در Ng 2012).
این برچسب سیال است. می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- مردان همجنس‌گرای زن‌نما که تلاش نمی‌کنند خود را زن جا بزنند؛
- مردانی که لباس زنانه می‌پوشند و هورمون مصرف می‌کنند اما اندام‌های تناسلی خود را نگه می‌دارند؛
- مردانی که جراحی کامل انجام داده‌اند و کاملاً همچون زن زندگی می‌کنند.
اصطلاحات مرتبط زیادی وجود دارد. Phet thi sam به معنای «جنس سوم» است. Sao praphet song یا phuying praphet song به معنای «نوع دوم زن» است. در دهه‌های اخیر بسیاری اصطلاح غربی «زن ترنسجندر» را پذیرفته‌اند. خودتوصیفی در حال تغییر است. پژوهشی روی ۱۹۵ زن ترنسجندر تایلندی نشان داد که بیشتر آنان خود را به‌سادگی phuying («زنان») می‌نامیدند، اقلیتی از «نوع دوم زن» استفاده می‌کردند و شمار بسیار کمی خود را کاتویی می‌نامیدند (Winter 2006). پس این گفته که کاتویی‌ها «ادعای زن بودن نمی‌کنند» دقیق نیست. الگوی سنتی دستهٔ سوم و الگوی جدیدتر غربی «زن ترنس» اکنون در کنار هم وجود دارند، گاه به‌ناخوشایندی. یک زن ترنس در r/MtF این آمیزه را توصیف می‌کند:
خیلی‌ها دوست دارند تایلند را نوعی بهشت ترنس‌ها نشان دهند، در حالی که در واقع بیشتر وقت‌ها آشفتگی‌ای از پارادایم‌های متضاد است. —ItsMeganNow، زن ترنس (MTF)
واژهٔ انگلیسی «ladyboy» در دوران جنگ ویتنام، هنگامی که سربازان غربی در تایلند مرخصی می‌گرفتند، رواج گسترده یافت. برخی تایلندی‌ها آن را توهین‌آمیز می‌دانند و برخی دیگر آن را برای خود به کار می‌برند.
بودیسم و کارما
بیش از ۹۰٪ تایلندی‌ها بودایی تِرَوادا هستند و دین شکل می‌دهد که کاتوئی چگونه فهمیده می‌شود. متون پالی چهار نوع جنس/جنسیت را به رسمیت می‌شناسند: مرد، زن، ubhatobyanjanaka (تقریباً، بین‌جنسیتی) و paṇḍaka (تقریباً، مردان زن‌نما یا «ناقص»). ترجمهٔ تایلندی آیین‌نامهٔ رهبانی paṇḍaka را «کاتوئی، مرد اخته یا خواجه» برمی‌گرداند (Jackson, Thai Buddhist tradition). آیین‌نامهٔ رهبانی paṇḍaka را از تشرف رهبانی منع می‌کند و در عمل تایلندی این منع بر کاتوئی‌ها اعمال شده است (Gender-diverse spirit mediums, 2025).
توضیح رایج کارما است. کاتوئی به دنیا آمدن اغلب نتیجهٔ سوءرفتار جنسی در زندگی پیشین دانسته می‌شود، مانند زنا یا «دل‌شکن» بودن. گفته می‌شود که کاتوئی در این زندگی آن بدهی را بازپس می‌دهد، اغلب از رهگذر عشق یک‌طرفه. این چارچوب دو روی دارد:
- خصومت را کاهش می‌دهد. اگر کسی وضعیت خود را انتخاب نکرده باشد، چیزی برای مجازات وجود ندارد. تایلندی‌ها به دلسوزی و رواداری تشویق می‌شوند.
- حس حقارت را درونی می‌کند. به کاتوئی به‌عنوان کسی که گناهان گذشته را بازپس می‌دهد ترحم می‌شود، نه به‌عنوان برابر مورد احترام. یک منتقد سینمای تایلندی این‌گونه بیان کرد: «اگر افراد کوئیر را کسانی با کارمای چسبیده بدانی که باید برای گناهان گذشته‌شان مجازات شوند، از پیش آنان را پایین‌تر از خود می‌بینی» (BK Magazine).
عبارت شناخته‌شدهٔ پیتر جکسون برای توصیف نگرش‌های تایلندی «روادار اما ناپذیرنده» است. کاتوئی‌ها دیده می‌شوند و به‌ندرت مورد حمله قرار می‌گیرند، اما اغلب به آنان می‌خندند، از مشاغل آبرومند دور نگه داشته می‌شوند و در رسانه‌ها به‌عنوان شخصیت‌های کمدی رفتار می‌شود (Ng 2012).
کاتوئی‌ها یک راه سنتی به‌سوی احترام دارند: واسطه‌گری ارواح. در شمال تایلند، پژوهشگران برآورد می‌کنند که بیش از نیمی از واسطه‌های ارواح اکنون مردانی با جنسیت متنوع هستند که بیشترشان به مردان جذب می‌شوند. واسطه‌گری به آنان جایگاهی معنوی می‌دهد که زندگی اجتماعی معمولی اغلب از آنان دریغ می‌کند (Gender-diverse spirit mediums, 2025).
عدم تقارن: کاتویی و توم‌ها
تایلند یک مقوله‌ی جاافتاده و آشکار برای مردان زن‌نما دارد. اما هیچ مقوله‌ی معادلی از جنس سوم برای زنان مردنما ندارد. زنان مردنما وجود دارند و برچسب خودشان را دارند: tom (از "tomboy"). شریکان زن‌نمای آن‌ها dee نامیده می‌شوند (از "lady"). اما توم‌ها عموماً به‌عنوان نوعی لزبین یا «مرد زن» فهمیده می‌شوند، نه به‌عنوان جنس سوم مستقلی با تاریخ، معنای دینی، مسابقات زیبایی یا صنعت جراحی خودش (Sinnott 1999).
مردم‌نگاری مگان سینوت مترجمی در بانکوک را توصیف می‌کند که "lesbians" را به phu-chai، یعنی «مردان»، ترجمه می‌کند. در تفکر جریان اصلی تایلندی، زنی که خواهان زنان است به‌سادگی مردنما فهمیده می‌شود (Sinnott 2004). توم‌ها هویت خودشان را دارند، اما کمتر از هویت کاتویی نهادینه شده است. گذار پزشکی میان آن‌ها نیز بسیار کم‌رایج‌تر است. چوکرونگ‌وارانونت و همکارانش گزارش کردند که جراحی زن به مرد «حتی در بخش خصوصی هم در تایلند رایج نیست». در بیمارستان دانشگاه چولالونگکورن فقط سالی سه یا چهار ماستکتومی و در بیست سال کمتر از ده بازسازی آلت تناسلی ثبت کردند (Chokrungvaranont et al. 2014). یک مرد ترنس که در تایلند زندگی می‌کند تفاوت را این‌طور توصیف می‌کند:
در داخل کشور، زنان ترنس قطعاً برای عموم بسیار آشکارتر و آشناترند. اما ایده‌ی هویت مردنمای ترنس یا مرد ترنس داستان کمی متفاوتی است. —Some-Interaction8175, مرد ترنس (FTM)
چرا این عدم تقارن وجود دارد
قابل‌قبول‌ترین توضیح پدرسالاری است. در جامعه‌ای مردسالار، مردی که مردانگی را رها می‌کند به‌عنوان کسی دیده می‌شود که در سلسله‌مراتب پایین می‌رود، امری که نگران‌کننده است و نیاز به توضیح دارد. زنی که مردانه رفتار می‌کند به‌عنوان کسی دیده می‌شود که بالا می‌رود. این کمتر تهدیدآمیز است و آسان‌تر می‌توان آن را به‌عنوان یک مرحله یا یک ویژگی لزبینانه رد کرد. مقوله‌ی جداگانه‌ی کاتویی با «مشکل» مرد زن‌نما از طریق قرار دادن او کاملاً بیرون از مردبودگی کنار می‌آید. مردبودگی دست‌نخورده می‌ماند و پسر زن‌نما جایگاهی مشخص، هرچند فروتر، می‌یابد.
افرادی که گذار را وارونه کرده‌اند و به فرهنگ‌های جنس سوم نگریسته‌اند، اغلب به این نتیجه می‌رسند:
بله... بسیاری از فرهنگ‌ها و جوامع آن‌قدر جنسیت‌گرا/پدرسالار/زن‌ستیزند که نمی‌توانند مردی یا زنی را که از نقش‌های جنسیتی پیروی نمی‌کند تصور کنند. به همین دلیل آن جنس‌ها را ساختند. —PM-me-darksecrets, زنی که از گذار منصرف شد
قبلاً فکر می‌کردم که این بسیار مترقی است، اما بعد فهمیدم که این کشورها هم بسیار پدرسالار و محافظه‌کارند و هم بسیار نابرابر. نقش‌های جنسیتی بسیار سخت‌گیرانه‌اند. «جنس سوم» نشانه‌ی نگرش‌های مترقی نیست، بلکه نشانه‌ی نگرش‌های محافظه‌کارانه به جنسیت است. —Affectionate_Act7962, مردی که از گذار منصرف شد
این به موضوعی تکرارشونده در این سایت پیوند دارد: در برخی فرهنگ‌ها، گذار می‌تواند راه برون‌رفتی برای مردان جذب‌شده به جنس موافق باشد. یک مرد وارونه‌شده از این منطقه مستقیم می‌گوید:
مثلاً اینجا در فیلیپین یا تایلند، بیشتر زنان ترنس مردان همجنس‌گرا هستند (از جمله خودم) که به دلیل همجنس‌گراهراسی درونی‌شده گذار کردند، چون دین آن‌ها را شستشوی مغزی داده بود که همجنس‌گرایی بد و گناه است و غیره.. —Entire-Construction1, مرد وارونه‌شده
این دیدگاه یک نفر است، نه یافته‌ای سنجیده. اما با آنچه طبقه‌بندی بلانچارد (مدلی که گذار از مرد به زن را بر پایه‌ی گرایش جنسی به دو نوع تقسیم می‌کند) برای مردان آندروفیل (جذب‌شده به مردان؛ «تراجنسی‌های همجنس‌گرا»ی بلانچارد، یا HSTS) در جوامعی پیش‌بینی می‌کند که در آن‌ها مردان همجنس‌گرای زن‌نما نقش‌های پذیرفته‌شده‌ی دیگری کم دارند، همخوان است. نیز ببینید همجنس‌گراهراسی درونی‌شده.
مسابقات زیبایی و اجرای زنانگی
کاتوی‌ها در سطح بین‌المللی بیشتر از طریق مسابقات زیبایی، مانند دوشیزه تیفانی (Miss Tiffany's Universe) در پاتایا، و نمایش‌های کاباره‌ای شناخته می‌شوند. اغلب آن‌ها را نشانه‌ای از پذیرندگی تایلندی معرفی می‌کنند. اما این مسابقات پاداش یک آرمان بسیار تنگ می‌دهند: پوست روشن، بدن‌های باریک، چهره‌های ظریف و زنانگی قانع‌کننده، که معمولاً با هورمون، ایمپلنت و جراحی صورت به دست می‌آید. آنچه مورد تحسین قرار می‌گیرد ناهمنوایی جنسیتی نیست، بلکه تقلید موفق از یک آرمان زنانه متعارف است.
این بازتاب یک استدلال محوری در دیدگاه detrans است. فرهنگی که مردان زنانه‌منش را با بازقالب‌گیری‌شان به زنان «می‌پذیرد»، ناهمنوایی جنسیتی را نپذیرفته است. بلکه ناهمنوایی را به نوع دیگری از همنوایی تبدیل کرده است. جایگزین، یعنی مردی زنانه‌منش که مرد باقی می‌ماند، در جامعه تایلند فضای کمتری دارد. ببینید ناهمنوایی جنسیتی بدون برچسب‌ها و کلیشه‌های جنسیتی.
هورمون بدون نسخه
در تایلند، هورمون‌های جنس مخالف به‌راحتی و بدون نسخه خریداری می‌شوند و جوانان اغلب زود و بدون نظارت مصرف آن‌ها را آغاز می‌کنند:
- در مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۴ روی افراد ترنس‌زن (transfeminine) در چیانگ مای، ۸۶٫۷٪ هورمون مصرف کرده بودند. میانگین سن شروع ۱۶٫۶ بود. بیش از ۹۱٪ هورمون خود را از داروخانه‌ها تهیه کرده بودند و تنها ۸٫۶٪ نسخه پزشک داشتند. مصرف برندهای متعدد و قطع کردن به مدت شش ماه یا بیشتر هر دو رایج بود (Exogenous hormone use in Chiang Mai, 2024).
- در یک نظرسنجی آنلاین از ۲۵۶ جوان ترنس‌زن (transfeminine) تایلندی در سن ۱۲ تا ۲۵ سال، ۸۸٪ گزارش کردند که هورمون مصرف کرده‌اند، بسیاری بدون نسخه (Aungkawattanapong et al. 2024).
اینجا، «پذیرندگی» اجتماعی در کنار مسیری پزشکی که عمدتاً بدون نظارت است و در نوجوانی آغاز می‌شود قرار می‌گیرد. اثرات بلندمدت بر باروری، استخوان‌ها و دستگاه قلبی‌عروقی به‌خوبی پیگیری نمی‌شود. برای مقایسه ببینید هورمون DIY و استروژن و مسدودکننده‌های تستوسترون در مردان.
صنعت گردشگری جراحی
نخستین جراحی تغییر جنسیت از مرد به زن در تایلند در سال ۱۹۷۵ در بیمارستان دانشگاه چولالونگکورن انجام شد. در دهه‌های بعد صنعتی خصوصی شکل گرفت که بر پایه شمار اندکی جراح با حجم بالا و قیمت‌های پایین بنا شده بود. یک مرور در سال ۲۰۱۴ به قلم جراحان تایلندی دریافت (Chokrungvaranont et al. 2014):
| شاخص | یافته |
|---|---|
| سهم بیمارانی که خارجی بودند، ۱۹۸۵–۱۹۹۰ | ۵٪ |
| سهم بیمارانی که خارجی بودند، ۲۰۱۰–۲۰۱۲ | ۹۰٪ |
| نسبت خارجی به تایلندی در بخش خصوصی | ۱۰ : ۱ |
| بیماران خارجی مرد به زن (MTF) که روزانه جراحی می‌شوند | حداقل ۲–۳ |
| میانگین سن، بیماران تایلندی در برابر خارجی | ۲۷ در برابر ۴۶ سال |
| پیگیری معمول، بیماران تایلندی در برابر خارجی | حدود ۱ سال در برابر حدود ۲ هفته |
این اعداد اهمیت دارند. اعتبار جراحی تایلند عمدتاً یک صنعت صادراتی است. در ۲۰۱۰–۲۰۱۲، ۹۰٪ بیماران خارجی بودند. معمولاً برای چند هفته می‌آمدند، جراحی می‌کردند و سپس به خانه بازمی‌گشتند، جایی که پیگیری به پزشکان محلی سپرده می‌شد (Chokrungvaranont et al. 2014). پیگیری دو هفته‌ای برای عملی که نیازمند گشادسازی مادام‌العمر است و می‌تواند عوارض جدی داشته باشد، یک ضعف ساختاری است. برای کسانی که بعداً از جراحی پشیمان می‌شوند یا دچار مشکلات می‌شوند، جراح در قاره دیگری است. یک مرد دی‌ترنزیشن‌شده تجربه یک دوست را توصیف می‌کند:
او به آن سوی جهان سفر کرد و به یکی از بهترین جراحان تایلند رفت، و با این حال باز هم پرولاپس شد… او مدام به پزشک ایمیل می‌زد و پزشک او را گس‌لایت می‌کرد و می‌گفت که نتیجه بی‌نقص است —Aware-Resist-8655، مرد دی‌ترنزیشن‌شده
این روایتی دست‌دوم است و باید به همین شکل خوانده شود. اما خلأ پیگیری که توصیف می‌کند همان چیزی است که ارقام مرور ۲۰۱۴ به آن اشاره دارند. از سال ۲۰۰۹، شورای پزشکی تایلند الزام کرده است که بیماران حداقل ۲۰ سال، یا ۱۸ سال با رضایت سرپرست، داشته باشند و پیش از جراحی ارزیابی دو روان‌پزشک را دریافت کنند. این قواعد برای استانداردسازی آنچه پیش‌تر رویه‌ای عمدتاً تنظیم‌نشده بود وضع شدند (Chokrungvaranont et al. 2014). ببینید واژینوپلاستی و آسیب یاتروژنیک.
وضعیت قانونی: بدون تغییر جنسیت
با وجود شهرتش، تایلند به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد جنسیت قانونی خود را تغییر دهد، حتی پس از جراحی کامل. کارت شناسایی ملی از پیشوندهای دوتایی مبتنی بر جنسیت هنگام تولد استفاده می‌کند (Outright International). این امر پیامدهای عملی دارد:
- خدمت سربازی اجباری. همه مردان ۲۱ ساله باید در قرعه‌کشی سربازی شرکت کنند. سال‌ها، کاتویی‌ها با فرمی (سور دور ۴۳) معاف می‌شدند که «اختلال روانی دائمی» را ثبت می‌کرد و کارفرمایان می‌توانستند آن را ببینند. پس از یک چالش حقوقی (Samart Meecharoen v. Defence Minister)، ارتش در سال ۲۰۱۱ موافقت کرد که دیگر سربازان ترنس را «دیوانه دائمی» نخواند (ICJ 2011).
- زندان‌ها. کاتویی‌ها در زندان‌های مردانه نگهداری می‌شوند، و زندانیان پیشین توصیف می‌کنند که در داخل از دریافت هورمون محروم می‌شدند (UNDP 2019).
- اشتغال. کاتویی‌ها در حوزه‌های زیبایی، سرگرمی، خرده‌فروشی و کار جنسی متمرکزند. تبعیض در مشاغل حرفه‌ای و دولتی به‌طور گسترده گزارش شده است.
قانون برابری جنسیتی ۲۰۱۵ تبعیض علیه افرادی با «بیان جنسی متفاوت از جنسیت اصلی آن شخص» را ممنوع می‌کند. گروه‌های حقوقی از معافیت‌های آن برای آموزش، دین و امنیت ملی انتقاد کرده‌اند (Outright International).
قانون برابری ازدواج در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ به اجرا درآمد و تایلند را به نخستین کشور در جنوب شرق آسیا تبدیل کرد که ازدواج همجنس‌گرایان را مجاز می‌داند. این قانون از اصطلاحات جنسیت‌خنثی برای همسران استفاده می‌کند اما جنسیت قانونی هیچ‌کس را تغییر نمی‌دهد. افراد ترنس هنوز بر اساس جنسیت هنگام تولد خود ازدواج می‌کنند (International Bar Association). چندین طرح قانونی برای شناسایی جنسیت، برخی مبتنی بر خودشناسی و برخی شامل گزینه «X»، ارائه شده اما تصویب نشده است (Outright International).
تایلند چه چیزی به ما می‌گوید
از دیدگاه بازگشت از تغییر جنسیت، تایلند چند درس ارائه می‌دهد.
- دیده‌شدن همان پذیرش نیست. با کاتویی‌ها مدارا می‌شود، اما غالباً به‌عنوان موضوع ترحم یا کمدی. تعبیر «مداراگر اما ناپذیرا»ی پیتر جکسون هنوز بخش بزرگی از زندگی روزمره را توصیف می‌کند.
- طبقه‌های جنس سوم به جنس وابسته‌اند. طبقه توسعه‌یافته برای مردان است. زنان مردنما به‌عنوان تامز یا لزبین تلقی می‌شوند. این عدم تقارن با توضیح پدرسالارانه بهتر سازگار است تا با توضیح هویت فطری.
- این طبقه‌ها مردان همجنس‌گرا را در خود جذب می‌کنند. بسیاری از کاتویی‌ها و زنان ترنس تایلندی جذب مردان می‌شوند، و برخی گذار را راهی برای خروج از بدنامی ضد همجنس‌گرایی توصیف می‌کنند.
- نقش اجتماعی و گذار پزشکی دو چیز متفاوت‌اند. قرن‌ها کاتویی‌ها بدون هورمون یا جراحی وجود داشتند. مسیر پزشکی جدید است، غالباً بدون نظارت، و تا حد زیادی حول مشتریان خارجی ساخته شده است.
- قانون و فرهنگ می‌توانند واگرا شوند. تایلند از نظر اجتماعی دیده‌شده اما از نظر قانونی دوتایی است. الگوی آن نه الگوی «هویت جنسیتی» غربی است و نه رد ساده.
بنابراین تایلند شاهد ضعیفی برای این ادعاست که هویت ترنس واقعیتی بی‌زمان و جهان‌شمول است که پزشکی صرفاً آن را می‌شناسد. شاهد بهتری برای این است که هر فرهنگ متن‌های خود را می‌سازد برای افرادی که در نقش‌های جنسیتی آن جای نمی‌گیرند. این متن‌ها بازتاب جنسیت‌گرایی، دین و اقتصاد آن فرهنگ‌اند، و در مورد تایلند بازاری جهانی برای جراحی.
نکته کلیدی
کاتویی‌های تایلند طبقه‌ای قدیمی و آشکار برای مردان زن‌نما هستند که کارمای بودایی آن را به‌عنوان دِینی که سزاوار ترحم است قالب می‌زند، نه هویتی که سزاوار احترام باشد. طبقه معادلی برای زنان مردنما وجود ندارد که تامز نامیده می‌شوند. هورمون‌ها عمدتاً از نوجوانی خودسرانه تهیه می‌شوند، صنعت جراحی عمدتاً به خارجی‌ها با پیگیری کوتاه خدمات می‌دهد، و هیچ‌کس نمی‌تواند جنسیت قانونی خود را تغییر دهد. تایلند نشان می‌دهد که فرهنگ‌های پدرسالار چگونه جایی برای مردان ناسازگار با هنجارهای جنسیتی می‌سازند، نه دلیلی بر یک هویت ترنس جهان‌شمول.
صفحات مرتبط
- فرهنگ‌های جنس سوم
- MVPFAFF و فرهنگ‌های اقیانوس آرام
- ایران: جراحی به‌عنوان جایگزینی برای همجنس‌گرایی
- جنسیت زیستی در برابر جنسیت اجتماعی در قانون
- جراحی
منابع
- Jackson, P. A. (1999). Tolerant but unaccepting: The myth of a Thai "gay paradise". در P. A. Jackson & G. Sullivan (ویراستاران), Lady Boys, Tom Boys, Rent Boys. نقل‌شده از طریق Ng (2012).
- Jackson, P. A. Male homosexuality and transgenderism in the Thai Buddhist tradition. منبع
- Ng, F. (2012). Kathoey: I'm not a boy, not yet a woman? Prized Writing, UC Davis. منبع
- Gender-diverse male spirit mediums in Northern Thailand: intersection of spiritual role, societal acceptance, stigma, and discrimination (2025). International Journal of Transgender Health. منبع
- Sinnott, M. (1999). Masculinity and tom identity in Thailand. Journal of Gay & Lesbian Social Services, 9(2–3). منبع
- Sinnott, M. J. (2004). Toms and Dees: Transgender Identity and Female Same-Sex Relationships in Thailand. University of Hawaiʻi Press. منبع
- Chokrungvaranont, P., Selvaggi, G., Jindarak, S., et al. (2014). The development of sex reassignment surgery in Thailand: A social perspective. The Scientific World Journal, 182981. منبع
- Exogenous hormone use among transfeminine individuals in Chiang Mai, Thailand (2024). منبع
- Aungkawattanapong, N., Prownpuntu, T., & Bongsebandhu-phubhakdi, C. (2024). Exploring transfeminine youth health disparities in Thailand. Health Equity. منبع
- BK Magazine. Thai queer cinema then and now. منبع
- Outright International. Thailand country overview. منبع
- International Bar Association (2025). Thailand's Marriage Equality Act: what comes next? منبع
- Jackson, P. A. (1997). Kathoey >< gay >< man: The historical emergence of gay male identity in Thailand. در L. Manderson & M. Jolly (ویراستاران), Sites of Desire, Economies of Pleasure: Sexualities in Asia and the Pacific (pp. 166–190). University of Chicago Press.
- Winter, S. (2006). Thai transgenders in focus: demographics, transitions and identities. International Journal of Transgenderism, 9(1), 15–27. منبع
- International Commission of Jurists (2011). Courtroom victory for trans people in Thailand! (خلاصه تحلیلی درباره Samart Meecharoen v. Defence Minister). منبع
- UNDP Thailand (2019). The lives of transgender people in Thai prisons. منبع
آخرین به‌روزرسانی: · ۱ بازدید
پیشنهاد یک مقاله یا بهبود
چیزی در این صفحه کم است، نامشخص است یا اشتباه است، یا ایده‌ای برای یک مقالهٔ مرتبط دارید؟ به ما بگویید تا بررسی کنیم.
صفحه‌های مرتبط:
- هیجراهای هند: گورو-چلا، نیروان و حکم NALSA
نظام گورو-چلا، اخته‌سازی آیینی (نیروان)، تناقض «جنس سومی» که ترک مردانگی را می‌طلبد و حکم NALSA دیوان عالی.
- ایران: تغییر جنسیت به‌مثابه اجبار همجنس‌گراهراسانه
چرا ایران تغییر جنسیت‌های بسیاری انجام می‌دهد: همجنس‌گرایی جرم است اما ترنسکشوالیسم قانونی و یارانه‌دار است و بر مردان و زنان همجنس‌گرا فشار می‌آورد.
- سرواژه MVPFAFF+: خاستگاه، معنا و نقد
MVPFAFF+ چه معنایی دارد، چه کسی آن را ساخت (فیلشا براون-اکتون، ۲۰۱۱)، چرا ساخته شد و چرا دسته‌بندی‌های جنسیتی اقیانوس آرام در برابر تعمیم غربی LGBTQ+ مقاومت می‌کنند.
- فرهنگ‌های جنس سوم در اقیانوس آرام: فاافافین، ماهو
فرهنگ‌های اقیانوس آرام مردان زنانه را چگونه دسته‌بندی می‌کنند (فاافافین، فاکالیتی، ماهو، واکاوهینه) و چرا این‌ها دسته‌های نقش جنسی‌اند، نه هویت‌های غیرباینری.