Summary
The US Department of Health and Human Services ordered this review by executive order and published it in May 2025. It looks at the evidence for social transition, puberty blockers, hormones and surgery in under-18s. Its core gathers 17 earlier evidence reviews, which rated the evidence on mental health, quality of life and regret as very weak for every treatment. Other chapters cover policies abroad, WPATH, US practice, ethics and talk therapy. The main finding matches European reviews such as England's Cass Review. But the authors, named only in November 2025, include public critics of these treatments, and several were paid for legal or expert-witness work. US medical groups and academic critics say it misrepresents the evidence. Its evidence chapter fairly shows how uncertain the evidence is; its other chapters are argued opinion, not systematic research.
Key findings
- Het rapport verzamelde 17 eerdere bewijsoverzichten: 2 over sociale transitie, 9 over puberteitsblokkers, 8 over cross-sex hormonen, 3 over operaties en 5 over gesprekstherapie. Tien werden beoordeeld als laag risico op vertekening.
- Voor elke behandeling werd het bewijs over nood, geestelijke gezondheid, kwaliteit van leven en spijt als zeer zwak beoordeeld. Alleen verwachte lichamelijke effecten, zoals dat de puberteit daadwerkelijk wordt onderbroken, werden door sterk bewijs ondersteund.
- Geen van de studies in de negen reviews over puberteitsblokkers was een gerandomiseerd onderzoek (waarin mensen bij toeval aan behandeling worden toegewezen), en slechts zes hadden een onbehandelde groep om mee te vergelijken.
- Het rapport noemt mogelijke schade: onvruchtbaarheid, seksuele problemen, zwakkere botopbouw, hart- en stofwisselingsproblemen, psychische aandoeningen, chirurgische complicaties en spijt. Veel hiervan is afgeleid uit hoe het lichaam werkt in plaats van gemeten bij behandelde jongeren.
- Het rapport zegt dat het werkelijke spijtpercentage onbekend is en dat betere gegevens nodig zijn. Het betoogt ook dat spijt of tevredenheid alleen niet kan laten zien of een behandeling medisch gerechtvaardigd is.
- De eerste versie (1 mei 2025) noemde geen auteurs. De versie van 19 november 2025 noemde negen bijdragers en publiceerde negen peer reviews met antwoorden. Vijf bijdragers zeiden betaald te zijn voor juridisch werk of werk als getuige-deskundige over genderzorg.
- De overheid nodigde de American Academy of Pediatrics, de American Psychiatric Association en de Endocrine Society uit het te beoordelen. Alleen de psychiaters stemden in, en zij zeiden dat de methoden niet open genoeg waren om de bevindingen zonder meer aan te nemen.
Conclusion
The Review concludes that the overall quality of evidence on the effects of any intervention for pediatric gender dysphoria (social transition, puberty blockers, cross-sex hormones, surgery) on psychological outcomes, quality of life, regret or long-term health is very low, so reported benefits are likely to differ substantially from true effects. Evidence on harms in systematic reviews is also sparse, but the authors argue that known physiology points to risks including infertility, sexual dysfunction, impaired bone density accrual, cardiometabolic effects, surgical complications and regret. They judge the WPATH SOC-8 and Endocrine Society guidelines to lack developmental rigour and say U.S. medical associations overstated professional consensus. On ethics, they argue that respect for autonomy does not create a right to non-beneficial interventions. They describe psychotherapy as a noninvasive alternative that systematic reviews have not linked to adverse effects. The Review states that it is not a clinical practice guideline and makes no legislative or policy recommendations.