Slechts 56% voltooit de behandeling: Studie van een Britse kliniek toont hoge uitval en slechte resultaten

Toegang tot zorg en frequentie van detransitie onder een cohort ontslagen door een Britse nationale genderidentiteitskliniek voor volwassenen: retrospectieve casusnotitiebeoordeling

Authors
R. Hall, L. Mitchell, J. Sachdeva
Journal
BJPsych Open
Year
2021

Summary

Clinicians at an English adult gender clinic reviewed the notes of everyone discharged in one year. They wanted to see who got the treatment they wanted, who dropped out, and who went back to living as their birth sex. Just over half completed the planned treatment. 58% got everything they first asked for. Nearly all who wanted hormones got them, but fewer than half who wanted genital surgery had it. About one in five stopped attending and one in five were referred back soon after leaving. People with autism or similar conditions, more childhood hardship, or drug, alcohol or mental health problems during treatment were less likely to get care as planned. Twelve people (6.9%) detransitioned, far more than an earlier UK clinic figure of 0.3%. Because data came only from notes and follow-up was at most 16 months, the detransition figure is probably too low.

Key findings

  • Van 175 volwassenen die in één jaar werden ontslagen, voltooide 56,1% de geplande behandeling en kreeg 58% alle behandelingen waar ze oorspronkelijk om vroegen.
  • 94% van wie hormonen wilde kreeg ze, maar slechts 47,7% van wie genitale chirurgie wilde (56,5% voor chirurgie van man naar vrouw en 25,8% voor vrouw naar man).
  • 21,7% stopte met komen naar de kliniek en 19,4% werd terugverwezen, binnen de 16 maanden aan gegevens, de meesten van hen (24 van de 34) zonder de behandeling af te ronden.
  • Autisme en vergelijkbare aandoeningen (ongeveer 6 keer hogere kans), elk extra type tegenspoed in de kindertijd (ongeveer 1,5 keer), drugs- of alcoholproblemen tijdens de behandeling (ongeveer 4 keer) en psychische problemen tijdens de behandeling (ongeveer 2 keer) hingen elk samen met het niet krijgen van zorg zoals gepland.
  • Twaalf mensen (6,9%) voldeden aan de definitie van detransitie van de studie. Bij twee werd spijt geregistreerd en vier van de twaalf werden later terugverwezen naar de kliniek.
  • Psychische problemen werden tijdens de behandeling geregistreerd bij 42,9% van de patiënten, en drie mensen overleden door suïcide tijdens de behandeling.
  • De auteurs waarschuwen dat nieuwe, snellere zorgmodellen mogelijk niet aansluiten bij de behoeften van een gevarieerde en complexe groep patiënten.

Abstract

Background: UK adult gender identity clinics (GICs) are implementing a new streamlined service model. However, there is minimal evidence from these services underpinning this. It is also unknown how many service users subsequently 'detransition'. Aims: To describe service users' access to care and patterns of service use, specifically, interventions accessed, reasons for discharge and re-referrals; to identify factors associated with access; and to quantify 'detransitioning'. Method: A retrospective case-note review was performed as a service evaluation for 175 service users consecutively discharged by a tertiary National Health Service adult GIC between 1 September 2017 and 31 August 2018. Descriptive statistics were used for rates of accessing interventions sought, reasons for discharge, re-referral and frequency of detransitioning. Using multivariate analysis, we sought associations between several variables and 'accessing care' or 'other outcome'. Results: The treatment pathway was completed by 56.1%. All interventions initially sought were accessed by 58%; 94% accessed hormones but only 47.7% accessed gender reassignment surgery; 21.7% disengaged; and 19.4% were re-referred. Multivariate analysis identified coexisting neurodevelopmental disorders (odds ratio [OR] = 5.7, 95% CI = 1.7-19), previous adverse childhood experiences (ACEs) per reported ACE (OR = 1.5, 95% CI = 1.1-1.9), substance misuse during treatment (OR = 4.3, 95% CI = 1.1-17.6) and mental health concerns during treatment (OR = 2.2, 95% CI 1.1-4.4) as independently associated with accessing care. Twelve people (6.9%) met our case definition of detransitioning. Conclusions: Service users may have unmet needs. Neurodevelopmental disorders or ACEs suggest complexity requiring consideration during the assessment process. Managing mental ill health and substance misuse during treatment needs optimising. Detransitioning might be more frequent than previously reported.

Conclusion

Service users may have unmet needs. Neurodevelopmental disorders or ACEs suggest complexity requiring consideration during the assessment process. Managing mental ill health and substance misuse during treatment needs optimising. Detransitioning might be more frequent than previously reported.