Τι δείχνουν οι μελέτες
Αυτές οι μελέτες συνεντεύξεων με άτομα που διέκοψαν ή ανέστρεψαν μια μετάβαση φύλου καταγράφουν ό,τι δεν μπορούν οι έρευνες και τα μητρώα: λόγους, μεταβαλλόμενες ταυτότητες και εμπειρίες φροντίδας. Διαμέσου τριών δειγμάτων, αρκετά θέματα επαναλαμβάνονται. Η σωματική δυσαρέσκεια μπορεί να παραμείνει μετά τη διακοπή ή να μετατραπεί σε ενόχληση από μόνιμες αλλαγές όπως βαθύτερη φωνή (Pullen Sansfaçon et al., 2023). Περιγράφουν έλξη προς το ίδιο φύλο, μερικές φορές με ντροπή για το ότι είναι ομοφυλόφιλοι, τραύμα και αυτισμό ή ψυχική νόσο ως παράγοντες που έτρεφαν την ενόχλησή τους αλλά τους οποίους οι κλινικοί δεν διερεύνησαν (Pullen Sansfaçon et al., 2023; MacKinnon et al., 2023). Αναφέρουν ότι στερήθηκαν πληροφόρησης για τους κινδύνους πριν από τη θεραπεία (Lomax & Butler, 2025; MacKinnon et al., 2023). Πολλοί διέκοψαν τις ορμόνες χωρίς ιατρική επίβλεψη και στράφηκαν σε διαδικτυακές κοινότητες διακοπής για υποστήριξη (MacKinnon et al., 2022; Lomax & Butler, 2025). Οι ταυτότητες μετά τη διακοπή ποίκιλαν. Στο καναδικό δείγμα, το 60% μετακινήθηκε από δυαδική τρανς ταυτότητα σε μη δυαδική (MacKinnon et al., 2023).
Οι αφηγήσεις μεταμέλειας διαφέρουν ανά δείγμα. Στην καναδική μελέτη, 6 από 27 συμμετέχοντες που είχαν μεταβεί ιατρικά (22%) κρίθηκαν ότι μετανιώνουν και 3 (11%) ως ανάμεικτοι, ενώ 18 (67%) δεν εξέφρασαν μεταμέλεια (MacKinnon et al., 2022). Αυτό το δείγμα ήταν ευρέως στρατολογημένο και το 75% εξακολουθούσε να ταυτίζεται ως διεμφυλικό. Η βρετανική μελέτη ήταν μικρότερη και συγκεντρώθηκε μέσω δικτύων διακοπής. Οι έξι γυναίκες της, από τις οποίες τέσσερις είχαν υποβληθεί σε διπλή μαστεκτομή, είπαν ότι οι ορμόνες και η χειρουργική δεν έλυσαν την ενόχλησή τους ούτε άλλαξαν το φύλο τους. Κάποιες έβλεπαν τώρα στενές αντιλήψεις για τη θηλυκότητα ως διαμορφωτικές της αρχικής απόφασής τους (Lomax & Butler, 2025).
Όρια των τεκμηρίων
Η βάση τεκμηρίων είναι πολύ μικρή: τρία ανεξάρτητα δείγματα συνολικά 54 ατόμων, αφού οι δύο καναδικές εργασίες επαναναλύουν τις ίδιες 28 συνεντεύξεις. Όλα τα δείγματα είναι αυτοεπιλεγμένα, κυρίως μέσω μέσων κοινωνικής δικτύωσης και δικτύων διακοπής ή τρανς δικτύων, και στην πλειονότητά τους γυναίκες. Οι αφηγήσεις είναι αναδρομικές, δόθηκαν σε μία συνέντευξη και δεν διασταυρώθηκαν με ιατρικά αρχεία. Η «μεταμέλεια» κωδικοποιήθηκε από τους ερευνητές από τη συνομιλία αντί να μετρηθεί με επικυρωμένο εργαλείο, οπότε κανένας από τους αριθμούς δεν είναι ποσοστό. Αρκετές ομάδες αναγνωρίζουν ότι οι δικές τους θέσεις μπορεί να διαμόρφωσαν αφηγήσεις και θέματα. Αυτές οι μελέτες παράγουν υποθέσεις και περιγράφουν ανεκπλήρωτες ανάγκες. Δεν μπορούν να δείξουν πόσο συχνή είναι μια εμπειρία.