همه مطالعات

پیمایش‌ها

پرسشنامه‌های تکمیل‌شده توسط بازگشت‌کنندگان، بیماران، والدین یا پزشکان.

سهم پیمایش‌ها

پیمایش‌ها منبع اصلی دست‌اول درباره دترنزیشن‌اند که سوابق کلینیکی عمدتاً آنها را از دست می‌دهند: تنها 24% از 100 دترنزیشن‌کننده به پزشکان گذاردهنده خود گفته بودند (Littman, 2021) و 27.1% در نمونه‌ای بعدی (Littman و همکاران، 2024). پاسخ‌دهندگان دترنزیشن‌کننده بیشتر زن‌موادند و مضامین تکرار می‌شوند: بسیاری به این دید رسیدند که پریشانی جنسیتی آنها با آسیب یا دیگر مشکلات سلامت روان پیوند دارد (38% در Littman، 2021؛ 70% در Vandenbussche، 2022)، بسیاری احساس کردند به‌اندازه کافی ارزیابی نشده‌اند یا درباره خطرها آگاه نشده‌اند، و اندکی پس از آن احساس حمایت کردند: تنها 18% (Vandenbussche, 2022). یک پیمایش آمریکای شمالی روی 957 نفر یافت 43% گفتند ارائه‌دهندگان هرگز به نظر نمی‌رسید درباره دترنزیشن آگاه باشند (Rackliff و همکاران، 2025). یافته‌ها به‌شدت به اینکه چه کسی نمونه‌گیری می‌شود بستگی دارند. در میان 2242 پاسخ‌دهنده‌ای که در حال حاضر خود را ترنس می‌دانستند و هرگز دترنزیشن کرده بودند، 83% دست‌کم یک فشار بیرونی و 16% دلیلی درونی را ذکر کردند (Turban و همکاران، 2021)، اما آن پیمایش هرکس را که دیگر خود را ترنس نمی‌دانست حذف کرده بود. پیمایش‌های پشیمانی به‌طور مشابه تقسیم شده‌اند: جراحان 62 مورد پشیمانی را در میان برآورد 18125 تا 27325 بیمار به یاد آوردند (Narayan و همکاران، 2021) و پیمایش ماستکتومی یک بیمارستان نمره پشیمانی معمول را صفر گزارش کرد (Bruce و همکاران، 2023)، در حالی که 39% از بیماران مقداری پشیمانی درباره گزینه‌های باروری پس از برداشتن اندام‌های تولیدمثل گزارش کردند (Johnson و همکاران، 2024). پیمایش‌ها همچنین درد لگن و ناحیه تناسلی را در مصرف‌کنندگان تستوسترون مستند کرده‌اند (Zwickl و همکاران، 2023; Tordoff و همکاران، 2023) و فرضیه‌های مورد مناقشه تولید کرده‌اند، از گونه‌شناسی Blanchard (Blanchard, 1985; Blanchard, 1989) تا «نارضایتی جنسیتی با شروع سریع» (Littman, 2018).

نقاط قوت و محدودیت‌ها

پیمایش‌ها دلایل، نیازها و ادراک‌هایی را ثبت می‌کنند که برای کلینیک‌ها نامرئی‌اند، اما ضعف‌هایشان پیوسته است. تقریباً همه نمونه‌ها خودگزین‌اند و از طریق جوامع آنلاین، گروه‌های ذی‌نفع یا وب‌سایت‌های جانبدارانه جذب شده‌اند، پس نمی‌توانند برآورد کنند هر تجربه چقدر رایج است. بیشترشان یک‌بارمصرف، گذشته‌نگر و راستی‌آزمایی‌نشده در برابر سوابق‌اند، غالباً پرسشنامه‌های آزموده‌نشده دارند و فاقد گروه مقایسه‌اند، پس پیوندها را نشان می‌دهند نه علت‌ها را. نمونه‌ها شامل استفاده از نام برگزیده و افسردگی در 74 جوان (Russell و همکاران، 2018) و پذیرش خانوادگی به‌یادآمده در میان 245 بزرگسال دگرباش، که تنها حدود 22 نفرشان ترنس بودند (Ryan و همکاران، 2010)، است. سوگیری پاسخ می‌تواند به هر دو سو برود: 41% از بیماران ماستکتومی پاسخ ندادند و 13 پاسخ با پشیمانی بالا حذف شد (Bruce و همکاران، 2023)، در حالی که پیمایش‌های دترنزیشن‌کنندگان ممکن است افرادی با تجربه‌های منفی را بیش از حد نمایندگی کنند. تعاریف دترنزیشن بسیار متنوع‌اند و مواضع پژوهشگران در هر دو سوی بحث، طراحی پرسش و تفسیر را شکل می‌دهد.