آنچه مطالعات نشان می‌دهند
مطالعات کوهورت و ثبتی بیشتر اعداد قابل‌اتکای این حوزه را درباره تشخیص‌ها، ادامه درمان، عوارض جانبی و مرگ فراهم می‌کنند. سوابق جمعیتی رشد تند تشخیص‌ها را نشان می‌دهند، حدود 50 برابر در سوابق پزشکان عمومی انگلستان از 2011 تا 2021 (Jarvis و همکاران، 2025). مطالعات ملی مرگ‌ومیر توافق دارند که نرخ مرگ و خودکشی بالاتر است. مرگ‌ومیر ناشی از همه علل در سوئد حدود دو برابر گروه‌های کنترل هم‌تاشده بود (Clark و همکاران، 2026) و خودکشی در دانمارک 3.5 برابر بیشتر بود (Erlangsen و همکاران، 2023). جایی که سابقه روانپزشکی بررسی شد، بخش عمده شکاف را توضیح داد. در فنلاند، خطر مازاد خودکشی پس از لحاظ‌کردن مراقبت تخصصی روانپزشکی با شانس سازگار شد (Ruuska و همکاران، 2024). در تایوان، تعدیل برای افسردگی پیوند خودکشی را بیش از همه کاهش داد (Hsu و همکاران، 2025). کوهورت‌های بالینی نیز خطرهای جسمی را گزارش می‌کنند، مانند 4.5 تا 5.5 برابر نرخ مورد انتظار لخته خون وریدی در زنان ترنس (Nota و همکاران، 2019).
کوهورت‌های بدون شاهد از جوانان مصرف‌کننده مسدودکننده‌های بلوغ هیچ تغییر قابل‌اندازه‌گیری در پریشانی جنسیتی (de Vries و همکاران، 2011; Carmichael و همکاران، 2021) یا افسردگی در طول دو سال (Olson-Kennedy و همکاران، 2025) نیافتند و تقریباً همه به هورمون‌های جنسیت مخالف رفتند. آمار ادامه درمان متناقض است. در آمستردام، 98% از جوانان در حدود 20 سالگی هنوز نسخه هورمون داشتند (van der Loos و همکاران، 2022)، در حالی که در سوابق نظامی ایالات متحده حدود 30% در چهار سال قطع کردند (Roberts و همکاران، 2022).
محدودیت‌های شواهد
بیشتر این مطالعات فاقد گروه مقایسه درمان‌نشده‌اند. مطالعات ثبتی معمولاً فقط بر سن و جنس هم‌تاشده‌اند، پس نشان می‌دهند خطرها بالاترند اما نه چرا. برآوردهای کلیدی اغلب بر شمار اندکی رویداد استوارند، مانند 12 خودکشی در دانمارک. پشیمانی با سنجه‌های جانشین محدود و در پیگیری کوتاه اندازه‌گیری می‌شود. در سوئد، 21 نفر از 2467 نفر تغییر جنسیت قانونی را بازگرداندند (Clark و همکاران، 2025). در آمستردام، پشیمانی به‌طور میانگین حدود 11 سال طول کشید تا پدیدار شود و 36% از بیماران از رفتن به کلینیک دست کشیدند (Wiepjes و همکاران، 2018). بسیاری از کوهورت‌ها کلینیک‌هایی‌اند که درباره مراقبت خود گزارش می‌دهند. یک کوهورت نروژی به دلایل اخلاقی پس گرفته شد (Nyquist و همکاران، 2025) و مطالعه‌ای پراستناد درباره جراحی پس از آنکه بازتحلیلی هیچ برتری‌ای برای جراحی نیافت اصلاح شد (Bränström & Pachankis, 2020).