گزارش‌های موردی در این مجموعه، روایت‌های مشروح بیماران منفرد یا مجموعه‌های بالینی کوچک‌اند و بیشتر آنها افرادی را توصیف می‌کنند که دترنزیشن کرده‌اند یا درخواست‌هایشان برای درمان پزشکی تغییر کرده است. سهم اصلی‌شان عمق است: مسیرها، آسیب‌ها و برخوردهای بالینی‌ای را مستند می‌کنند که مجموعه‌داده‌های بزرگ‌تر به‌ندرت ثبت می‌کنند. بزرگ‌ترین آنها یک مجموعه فنلاندی از همه 9 بزرگسالی است که در 2018–2019 به کلینیک جنسیت هلسینکی بازگشتند تا دترنزیشن کنند؛ پشیمانی به‌طور میانگین 7 سال طول کشید تا پدیدار شود، 8 نفر جراحی سینه انجام داده بودند، و اختلالات خلقی (89%)، اختلالات اضطرابی (78%) و اختلال شخصیت مرزی (56%) رایج بودند (Kettula و همکاران، 2025). یک مجموعه بریتانیایی دریافت که 12 نفر از 128 نوجوان (9.4%) در جریان ارزیابی طولانی، پیگیری درمان پزشکی را متوقف کردند؛ بیشترشان دختر بودند و 7 نفر تشخیص اوتیسم داشتند (Churcher Clarke & Spiliadis, 2019). موارد منفرد آسیب‌هایی را توصیف می‌کنند که معمولاً اندازه‌گیری نمی‌شوند، مانند اندوه از ناتوانی در شیردهی پس از ماستکتومی در 20 سالگی، بدون هیچ بحث به‌یادآمده‌ای پیش از جراحی در این‌باره (Gribble و همکاران، 2023)، یا تجویز تستوسترون در 18 سالگی پس از ویزیتی 30دقیقه‌ای که به دو بستری روان‌پزشکی انجامید (Marchiano, 2021).

مضمونی تکرارشونده این است که پریشانی جنسیتی، در نگاه پس از واقعه یا در درمان، در کنار آسیب، اندوه، تعارض خانوادگی یا دشواری بزرگ شدن به‌عنوان دختر فهمیده شد (D'Angelo, 2020; D'Angelo, 2025; Kettula و همکاران، 2025). این گزارش‌ها به توصیه‌های عملی نیز انجامیده‌اند، از جمله مشاوره شیردهی پیش از ماستکتومی و مسیرهای آسان‌تر برای بازگشت دترنزیشن‌کنندگان به کلینیک‌ها.

محدودیت‌های شواهد

این روش نمی‌تواند نشان دهد که این تجربه‌ها چقدر رایج‌اند یا چه چیزی آنها را ایجاد کرده است. نمونه‌ها بسیار کوچک‌اند، گروه‌های مقایسه وجود ندارند، و درصدهای مجموعه فنلاندی بر شمارش‌هایی کمتر از 10 استوارند و برخی ارقام بحث آن با جدول‌های خودش همخوانی ندارد. روایت‌ها اغلب پس از پشیمانی، از حافظه یا یادداشت‌های بالینی بازسازی و توسط پزشک درمان‌کننده، بدون سنجه‌های معتبر یا بازبینی مستقل، تفسیر می‌شوند. جزئیات اغلب برای ناشناس‌بودن تغییر می‌کنند و چند نویسنده مواضع اعلام‌شده‌ای درباره پزشکی جنسیت دارند. بهترین خواندن گزارش‌های موردی، دیدن آنها همچون نشانه‌های فرضیه‌ساز است که به پرسش‌هایی برای مطالعات بزرگ‌تر و آینده‌نگر اشاره می‌کنند.