آنچه مطالعات نشان می‌دهند
شواهد برای عوارض کوتاه‌مدت قابل‌اعتمادترین است. مرور سیستماتیک 39 مطالعه ماستکتومی در افراد زیر 26 سال تنها پیامدهای عوارض را با قطعیت بالا درجه‌بندی کرد: بدون مرگ، حدود 20 در هر 1000 از دست دادن نوک سینه یا پیوند، و حدود 50 در هر 1000 با اسکار ضخیم (Miroshnychenko و همکاران، 2024). در 209 نوجوان در Kaiser Permanente، 7.3% از کسانی که یک سال پیگیری شدند عارضه جراحی داشتند و 10.9% به بازنگری نیاز داشتند، در حالی که نرخ عمل حدود 13 برابر شد (Tang و همکاران، 2022). برای واژینوپلاستی، 26 مجموعه موردی عمدتاً بی‌کیفیت، تنگی را شایع‌ترین عارضه یافتند و تنها یک مطالعه کیفیت زندگی را سنجید (Horbach و همکاران، 2015). پریشانی جنسیتی، سلامت روان، خودکشی و کیفیت زندگی با شواهد ضعیف یا بسیار ضعیف درجه‌بندی شدند، هرچند یک مطالعه به نصف شدن تقریبی خودآسیبی غیرخودکشی‌گرا پس از ماستکتومی اشاره کرد (Miroshnychenko و همکاران، 2024).
داده‌های بلندمدت سلامت روان اندک و مورد مناقشه‌اند. یک مطالعه ثبتی سوئدی نخست هر سال از جراحی را با 8% شانس کمتر درمان سلامت روان مرتبط کرد، اما اصلاحیه‌ای در 2020 هیچ برتری‌ای در مقایسه با افراد تشخیص‌گرفته‌ای که جراحی نکرده بودند نیافت (Bränström & Pachankis, 2020; Society for Evidence-Based Gender Medicine, 2020). یک کوهورت سوئدی پیشین از 324 نفر مرگ‌های خودکشی را حدود 19 برابر جمعیت عمومی یافت، بر پایه 10 مرگ، اما گروه مقایسه درمان‌نشده نداشت (Dhejne و همکاران، 2011). پشیمانی گزارش‌شده عموماً پایین است: حدود 1% تجمیع‌یافته در 27 مطالعه (Bustos و همکاران، 2021)، 2.2% بازگردانی قانونی رسمی در سوئد، معمولاً حدود 8 سال پس از گذار (Dhejne و همکاران، 2014) و 0.95% ثبت‌شده در یادداشت‌های نوجوانان (Tang و همکاران، 2022). پشیمانی درباره گزینه‌های باروری پس از برداشتن اندام‌های تولیدمثل بسیار رایج‌تر بود، 39% (Johnson و همکاران، 2024).
محدودیت‌های شواهد
تقریباً هیچ مطالعه‌ای بیماران جراحی‌شده را با افراد مشابه جراحی‌نشده مقایسه نمی‌کند، پس سود را نمی‌توان برآورد کرد. برآوردهای پشیمانی بر پیگیری کوتاه، ریزش سنگین (36% در بزرگ‌ترین مطالعه تجمیع‌شده توسط Bustos و همکاران، 2021)، تعاریف تنگ و پیمایش‌های مبتنی بر جراح با پاسخ‌دهی کم استوارند (Narayan و همکاران، 2021; Bruce و همکاران، 2023). بیشتر داده‌ها از بزرگسالانی می‌آید که با پروتکل‌های قدیمی‌تر و سخت‌گیرانه‌تر درمان شده‌اند. از دست دادن شیردهی پس از ماستکتومی تنها در یک گزارش موردی مستند شده است (Gribble و همکاران، 2023). بسیاری از مطالعات از تیم‌هایی می‌آید که خود این عمل‌ها را انجام می‌دهند.