Τι δείχνουν οι μελέτες
Τα τεκμήρια ότι η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα βελτιώνουν την ψυχική υγεία χαρακτηρίζονται σταθερά ως αδύναμα. Μια ανασκόπηση 20 μελετών βρήκε σχέσεις με καλύτερη ποιότητα ζωής και λιγότερη κατάθλιψη και άγχος, αλλά χαρακτήρισε όλα τα συμπεράσματα αδύναμα και δεν μπόρεσε να καταλήξει σε συμπέρασμα για την αυτοκτονία (Baker et al., 2021). Μεταγενέστερη ανασκόπηση 24 μελετών σε άτομα κάτω των 26 δεν βρήκε τυχαιοποιημένες δοκιμές και χαρακτήρισε τα περισσότερα αποτελέσματα ψυχικής υγείας ως πολύ αβέβαιης βεβαιότητας, καταλήγοντας ότι ούτε το όφελος ούτε η βλάβη μπορούν να αποκλειστούν (Miroshnychenko et al., 2025). Τα ποσοστά συνέχισης διαφέρουν έντονα ανάλογα με το πλαίσιο: το 98% των 720 Ολλανδών εφήβων που έλαβαν πρώτα αποκλειστές εφηβείας είχε ακόμη συνταγή σε διάμεση ηλικία περίπου 19–20 (van der Loos et al., 2022), και μια κλινική της Βοστώνης ανέφερε 93% συνέχιση σε 1050 εφήβους, αν και 210 από αυτούς δεν είχαν εμφανιστεί για πάνω από ένα χρόνο (Boskey et al., 2025). Αντίθετα, περίπου το 30% των 952 ασφαλισμένων στρατιωτικών ασθενών στις ΗΠΑ σταμάτησε μέσα σε τέσσερα χρόνια, με τους χρήστες τεστοστερόνης συχνότερα από τις χρήστριες οιστρογόνων (Roberts et al., 2022). Κανείς δεν μέτρησε τη μεταμέλεια ή την ευημερία.
Τα ευρήματα ασφάλειας είναι πιο συνεπή. Η φλεβική θρόμβωση ήταν 4,5 έως 5,5 φορές υψηλότερη από τα αναμενόμενα πληθυσμιακά ποσοστά σε τρανς γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνα στη κοόρτη του Άμστερνταμ (Nota et al., 2019), και μια αμερικανική κοόρτη βρήκε ότι η αύξηση φτάνει σε περίπου 17 επιπλέον θρόμβους ανά 1000 σε σύγκριση με cis άνδρες μετά από οκτώ χρόνια (Getahun et al., 2018). Ο καρκίνος του μαστού σε τρανς γυναίκες ήταν περίπου 46 φορές συχνότερος από τους άνδρες αλλά περίπου το ένα τρίτο του ποσοστού των γυναικών, με βάση 15 περιπτώσεις (de Blok et al., 2019), και το αντιανδρογόνο κυπροτερόνη συνδέθηκε με 7 έως 19 φορές υψηλότερο κίνδυνο μηνιγγιώματος (Mikkelsen et al., 2022). Στους τρανς άνδρες, η τεστοστερόνη επιδείνωσε τη χοληστερόλη (Maraka et al., 2017), και η σωρευτική πιθανότητα υπέρβασης του ανδρικού ορίου αιματοκρίτη έφτασε το 38% μετά από δέκα χρόνια (Madsen et al., 2021).
Όρια των τεκμηρίων
Σχεδόν όλα είναι παρατηρητικά: κοόρτες από μία κλινική, μητρώα με στάθμιση για λίγες μεταβλητές και αυτοεπιλεγμένες έρευνες. Η παρακολούθηση είναι συχνά σύντομη, η απώλεια υψηλή, και όσοι διέκοψαν τις ορμόνες συχνά αποκλείονται από τις αναλύσεις ασφάλειας. Ένα αυστραλιανό μητρώο που ανέφερε 4 έως 9 φορές υψηλότερη θνησιμότητα από τον γενικό πληθυσμό δεν μπόρεσε να διαχωρίσει την επίδραση των ορμονών από υποκείμενη νόσο ή άλλους παράγοντες (Saxby et al., 2026).