Co pokazują badania

Dowody są najbardziej rzetelne dla powikłań krótkoterminowych. Przegląd systematyczny 39 badań nad mastektomią u osób poniżej 26. roku życia ocenił jako wysokiej pewności jedynie wyniki dotyczące powikłań: brak zgonów, około 20 na 1000 tracących brodawkę lub przeszczep oraz około 50 na 1000 z grubym bliznowaceniem (Miroshnychenko et al., 2024). U 209 nastolatków w Kaiser Permanente 7,3% obserwowanych przez rok miało powikłanie chirurgiczne, a 10,9% wymagało rewizji, przy wzroście wskaźnika operacji około 13-krotnie (Tang et al., 2022). Co do waginoplastyki, 26 w większości niskiej jakości serii przypadków wykazało zwężenie jako najczęstsze powikłanie, a tylko jedno badanie mierzyło jakość życia (Horbach et al., 2015). Cierpienie związane z płcią, zdrowie psychiczne, samobójstwo i jakość życia oceniono jako słabe lub bardzo słabe dowody, choć jedno badanie sugerowało około dwukrotnie mniejsze niesamobójcze samookaleczenie po mastektomii (Miroshnychenko et al., 2024).

Dane długoterminowe o zdrowiu psychicznym są skąpe i sporne. Szwedzkie badanie rejestrowe początkowo wiązało każdy rok od operacji z 8% niższą szansą na leczenie zdrowia psychicznego, ale sprostowanie z 2020 roku wykazało brak korzyści w porównaniu z osobami z diagnozą, które nie przeszły operacji (Bränström & Pachankis, 2020; Society for Evidence-Based Gender Medicine, 2020). Wcześniejsza szwedzka kohorta 324 osób wykazała około 19 razy więcej zgonów samobójczych niż populacja ogólna, na podstawie 10 zgonów, ale nie miała grupy porównawczej bez leczenia (Dhejne et al., 2011). Zgłaszany żal jest generalnie niski: około 1% w połączeniu z 27 badań (Bustos et al., 2021), 2,2% formalnych prawnych cofnięć w Szwecji, zazwyczaj około 8 lat po tranzycji (Dhejne et al., 2014), i 0,95% odnotowanych w notatkach z dokumentacji nastolatków (Tang et al., 2022). Żal z powodu wyborów dotyczących płodności po usunięciu narządów rozrodczych był znacznie częstszy, wynosząc 39% (Johnson et al., 2024).

Ograniczenia dowodów

Niemal żadne badanie nie porównuje operowanych pacjentów z podobnymi nieoperowanymi osobami, więc korzyści nie można oszacować. Oszacowania żalu opierają się na krótkiej obserwacji, dużej utracie z obserwacji (36% w największym badaniu połączonym przez Bustos et al., 2021), wąskich definicjach oraz ankietach prowadzonych przez chirurgów z niskim odsetkiem odpowiedzi (Narayan et al., 2021; Bruce et al., 2023). Większość danych pochodzi od dorosłych leczonych według starszych, surowszych protokołów. Utrata karmienia piersią po mastektomii jest udokumentowana tylko w jednym opisie przypadku (Gribble et al., 2023). Wiele badań pochodzi od zespołów, które wykonują te operacje.